Από το «Stonewall» στα «Pride»

Στις 28 Ιουνίου του 1969, στις Η.Π.Α. πραγματοποιείται επιδρομή της αστυνομία σε ένα μπαρ-στέκι ομοφυλόφιλων ατόμων, το«Stonewall Inn». Αυτή η επίθεση, αν και δεν αποτελεί πρωτοφανές γεγονός για τη συγκεκριμένη εποχή, δεδομένου ότι ξυλοδαρμοί και συλλήψεις εις βάρος ομοφυλοφίλων αποτελούν συχνό φαινόμενο, έχει μείνει στην ιστορία ως σταθμός για την LGBTQI+ κοινότητα, καθώς μιλάμε για μία εξέγερση των ανθρώπων αυτών ενάντια στην κοινωνική απομόνωση και περιθωριοποίηση παράλληλα με την αστυνομική και παρακρατική βία και καταστολή Στο σημείο αυτό σπεύδουν κι άλλα άτομα και η αντίσταση αναβαθμίζεται σε εξέγερση που διαρκεί τρεις μέρες και γενικεύεται σε αρκετές περιοχές της Νέας Υόρκης. Μιλάμε για μία συνθήκη που είχε ισχυρό αντίκτυπο στα lgbtqi+ κινήματα καθώς τα υποκείμενα εξεγέρθηκαν ενάντια σε όλο το φάσμα της καταπίεσης που δέχονταν στο κοινωνικό και το πολιτικό πεδίο και έπειτα και στο ατομικό. Μετά την εξέγερση του stonewall, υπήρχε ένα χειροπιαστό γεγονός αντίστασης με βάση το οποίο διαδήλωνε ο κόσμος προκειμένου να το διατηρήσει στη συλλογική μνήμη αλλά και να εμπνεύσει νέους αγώνες. Την επόμενη χρονιά πραγματοποιήθηκε το πρώτο Gay Pride, μια διαδήλωση με αφορμή μία ημέρα αντίστασης, μνήμης της εξέγερση και σημείο αναφοράς των LGBTQI+ διεκδικήσεων.

Τα Pride άρχισαν σταδιακά να εξαπλώνονται και πλέον πραγματοποιούνται σε πολλές πόλεις του πλανήτη. Η σύνδεση των Pride με το «Stonewall» είναι σαφής και εδράζεται στην έκφραση των αναγκών των υποκειμένων που δέχονται την καταπίεση. Με το πέρας των χρόνων ωστόσο, οι αναφορές στην εξέγερση μειώθηκαν. Τα χαρακτηριστικά αλλά και η ίδια η μνήμη της εξέγερσης του Stonewall αποσιωπήθηκαν συστηματικά με στόχο την αλλοίωση, την αποριζοσπαστικοποίηση και εν τέλει την αφομοίωση του αγώνα. Είναι άλλωστε χαρακτηριστική η προσπάθεια της κυριαρχίας να απονοηματοδοτήσει τους αγώνες και να τους απεκδύσει από τα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά και τις διεκδικήσεις εκείνες που θα τους καθιστούσαν πραγματικά επικίνδυνους για το υπάρχον και παράλληλα η προσπάθεια για επανανοηματοδότηση τους προκειμένου να διαστρεβλωθεί η αντίληψη για τη χειραφέτηση των καταπιεσμένων και να αναχθεί σε αίτημα συνδιαχείρισης της εξουσίας. Το αίτημα της ορατότητας που τίθεται ως προτεραιότητα, εμποδίζει την εξέλιξή των Pride σε ένα κίνημα με ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά και συνολικές διεκδικήσεις για ισότητα και ελευθερία, καθώς ενέχει τη θέληση για ενσωμάτωση στο υπάρχον σύστημα. Υπάρχουν βέβαια και pride που αυτοπροσδιορίζονται ως radical (αυτοοργανωμένα) και έχουν κάνει ένα πρώτο βήμα όσον αφορά την απόρριψη των θεσμικών φορέων και την προώθηση μιας ριζοσπαστικής αντίληψης σε σχέση με τις διεκδικήσεις της LGBTQI+ κοινότητας.

Ο καπιταλισμός δεν αποτελεί απλά ένα οικονομικό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης, αλλά ένα πλέγμα κοινωνικών συμπεριφορών και δομών που ορίζονται στη βάση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Είναι λοιπόν ζητούμενο η συνολικοποίηση των μερικών αγώνων σε μία ριζοσπαστική κατεύθυνση που θα αποσκοπεί στη συνολική ανατροπή του υπάρχοντος. Επί του συγκεκριμένου λοιπόν, το διακύβευμα δεν είναι η ανέλιξη ομοφυλόφιλων σε θέσεις εξουσίας, που σε διαφορετικές συνθήκες θα είχαν πρόσβαση μόνο ετεροφυλόφιλοι, αλλά η πλήρης κατάργηση των σχέσεων καταπίεσης και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αξιοπρέπειας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Εμείς, ως πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία αναγνωρίζουμε τη σύνδεση των αγώνων για τη γυναικεία χειραφέτηση με τους αγώνες της lgbtqi+ κοινότητας, καθώς αντιλαμβανόμαστε ότι κοινή ρίζα των δύο αποτελεί η πατριαρχία, δομικό στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος από το οποίο πηγάζει κάθε μορφής καταπίεση και εκμετάλλευση. Απαντάμε λοιπόν με την οργάνωσή μας ως αναρχικές και ως γυναίκες ενάντια στην καταπίεση της πατριαρχίας και όλων των μορφών εξουσίας που επιβάλλονται από το υπάρχον σύστημα. Για να γίνει ο κόσμος όπως οραματιζόμαστε, δεν μπορούν να διατηρηθούν οι υπάρχουσες πατριαρχικές δομές και για να επέλθει αυτή η αλλαγή, πρέπει να συμμετάσχουμε οι ίδιες στον αγώνα εναντίον του κόσμου της εξουσίας. Ο αγώνας για την απελευθέρωσή από τα δεσμά της πατριαρχίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα για το γκρέμισμα της κρατικής και καπιταλιστικής επιβολής. Ενώνουμε τις φωνές μας μαζί με όλες τις καταπιεσμένες και τους καταπιεσμένους, με τα άτομα της lgbtqi+ κοινότητας, τους εργάτες και τους άνεργους, τις μετανάστριες, τους φοιτητές και τις μαθήτριες και οργανωνόμαστε ταξικά, αυτοοργανωμένα και αντιθεσμικά. Μαζί με όλους όσοι αγωνίζονται σε κάθε γωνιά της γης, διατηρούμε τη φλόγα της εξέγερσης του Stonewall ζωντανή, ώστε να οικοδομήσουμε από κοινού έναν κόσμο που θα χωράει πολλούς κόσμους μέσα του, για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ, ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΦΥΛΩΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ

πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

Advertisements

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 8ΗΣ ΜΑΡΤΗ

Την Παρασκευή 8 Μαρτίου, με αφορμή την καθιέρωση της παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας, ως πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία καλέσαμε σε συγκέντρωση και πορεία στο Άγαλμα Βενιζέλου. Πορευτήκαμε σε κοινό μπλοκ με την Ομάδα ενάντια στην πατριαρχία της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης και την Αναρχική Μαθητική Ομάδα ΑΤΑΞΙΑ. Το πανό της πρωτοβουλίας γυναικών έγραφε «8Η ΜΑΡΤΗ | ΗΜΕΡΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ. ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», αυτό της ομάδας ενάντια στην πατριαρχία «ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΖΕΤΑΙ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ. ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ» και αυτό της αταξίας «ΣΧΟΛΕΙΑ, ΜΜΕ, ΚΡΑΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΟΛΑ ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ». Το μπλοκ πλαισιώθηκε από περίπου 150 άτομα, ενώ κατά τη διάρκεια της πορείας μοιράστηκαν κείμενα, πετάχτηκαν τρικάκια και φωνάχτηκαν συνθήματα όπως «Ενάντια σε κράτος και πατριαρχία, για τη χειραφέτηση και την αναρχία», «Γυναικείοι αγώνες επαναστατικοί, για τη χειραφέτηση σε ολόκληρη τη γη», «Η έμφυλη βία της αστυνομίας, δείχνει το “φεμινισμό” της κυριαρχίας», «Από το Μεξικό μέχρι την Τουρκία, αγώνες γυναικών για την ελευθερία», «Η έμφυλη βία είναι καθεστώς όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός», «Πρόσφυγες εργάτριες της γης οι κολασμένες το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένες», «Η ελευθερία δεν δίνεται με νόμους, με αγώνες απ’ τα κάτω κερδίζεται στους δρόμους». Επιλέξαμε να περάσουμε μπροστά από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ καθώς για μας ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο και σε κάθε μορφή εξουσίας και αντιλαμβανόμαστε ότι η έκπτωση της 8ης Μάρτη, από ημέρα αντίστασης και αγώνα, σε «γιορτή της γυναίκας» αποτελεί μία ακόμα προσπάθεια της κυριαρχίας να αποχαρακτηρίσει και να αφομοιώσει τον αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση, μετατρέποντας τη σε μία μέρα επιβεβαίωσης και αναπαραγωγής των επιβεβλημένων έμφυλων ρόλων. Τέτοιου είδους απόπειρες λειτουργούν ως προσχήματα της εξουσίας προκειμένου να διαστρεβλωθεί η αντίληψη για την υπόθεση της γυναικείας χειραφέτησης και να αναχθεί σε αίτημα ισότητας των δύο φύλων στη διαχείριση της εξουσίας. Ενάντια λοιπόν στην πατριαρχία και στον καθεστωτικό «φεμινισμό» εμείς προτάσσουμε την από τα κάτω αντιθεσμική οργάνωση και δράση. Ενώνουμε τις φωνές μας μαζί με όλες τις καταπιεσμένες και τους καταπιεσμένους, με τους εργάτες και τους άνεργους, τις μετανάστριες, τους φοιτητές και τις μαθήτριες και με όλους όσοι αγωνίζονται σε κάθε γωνιά της γης για να οικοδομήσουμε από κοινού έναν κόσμο που θα χωράει πολλούς κόσμους μέσα του, για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

 

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 

πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία
επικοινωνία: prwtovoulia_gunaikwn1@riseup.net | prwtovouliagunaikwnskg.wordpress.com

8Η ΜΑΡΤΗ // ΗΜΕΡΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ

ΠΟΡΕΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8.3.19  ΣΤΙΣ 18.30 ΣΤΟ ΑΓ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

8η μάρτη πρωτοβουλία

Η 8η Μάρτη καθιερώθηκε ως «Διεθνής ημέρα της Γυναίκας» το 1910. Οι εκδοχές σε σχέση με τις καταβολές της χάνονται μέσα στο πέρας των χρόνων, ωστόσο η έμπνευση αντλείται από τους αγώνες που έδωσαν εργάτριες, μετανάστριες στην πλειοψηφία τους, εργοστασίων και βιομηχανιών στις Η.Π.Α. στις αρχές του 20ου Οι γυναίκες αυτές οργανώθηκαν και αγωνίστηκαν ενάντια στα εργασιακά κάτεργα της εποχής τους και συγκρούστηκαν όχι μόνο με τα αφεντικά και τις δυνάμεις καταστολής, αλλά και με τους ίδιους τους ρόλους που τους είχαν επιβληθεί ως γυναίκες.

Η έκπτωση της 8ης Μάρτη, από ημέρα αντίστασης και αγώνα, σε «γιορτή της γυναίκας» αποτελεί μία ακόμα προσπάθεια της κυριαρχίας να αποχαρακτηρίσει και να αφομοιώσει τον αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση, μετατρέποντας τη σε μία μέρα επιβεβαίωσης και αναπαραγωγής των επιβεβλημένων έμφυλων ρόλων. Τέτοιου είδους απόπειρες λειτουργούν ως προσχήματα της εξουσίας προκειμένου να διαστρεβλωθεί η αντίληψη για την υπόθεση της γυναικείας χειραφέτησης και να αναχθεί σε αίτημα ισότητας των δύο φύλων στη διαχείριση της εξουσίας. Η τακτική αυτή, της αφομοίωσης του αγώνα ενάντια στην πατριαρχία υπό την πρόφαση του κοινού σκοπού αποτελεί ακόμα ένα βέλος στη φαρέτρα της κυριαρχίας, που στοχεύει στην απόλυτη από-ριζοσπαστικοποίηση των αγώνων.

Εμείς από την πλευρά μας, απαντάμε με την οργάνωσή μας ως αναρχικές και ως γυναίκες ενάντια στην καταπίεση της πατριαρχίας και όλων των μορφών εξουσίας που επιβάλλονται από το υπάρχον σύστημα. Για να γίνει ο κόσμος όπως οραματιζόμαστε, δεν μπορούν να διατηρηθούν οι υπάρχουσες πατριαρχικές δομές και για να επέλθει αυτή η αλλαγή, πρέπει να συμμετάσχουμε οι ίδιες στον αγώνα εναντίον του κόσμου της εξουσίας. Πιστεύουμε, λοιπόν, πως η χειραφέτηση των γυναικών θα επέλθει μέσω του ευρύτερου αγώνα για το όραμα μιας μη ιεραρχικής κοινωνίας, όπου η διαφορετικότητα δεν θα σημαίνει ανισότητα και δεν θα υπάρχει καμίας μορφής καταπίεση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ο αγώνας των γυναικών για την απελευθέρωσή τους από τα δεσμά της πατριαρχίας είναι αναπόσπαστο κοµµάτι του αγώνα για το γκρέμισμα της κρατικής και καπιταλιστικής επιβολής. Ενώνουμε τις φωνές μας μαζί με όλες τις καταπιεσμένες και τους καταπιεσμένους, με τους εργάτες και τους άνεργους, τις μετανάστριες, τους φοιτητές και τις μαθήτριες και με όλους όσοι αγωνίζονται σε κάθε γωνιά της γης για να οικοδομήσουμε από κοινού έναν κόσμο που θα χωράει πολλούς κόσμους μέσα του, για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας,

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία
επικοινωνία:prwtovoulia_gunaikwn1@riseup.net |

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ MUNDO NUEVO

Την Τετάρτη το πρωί μετά από έγκυρες πληροφορίες μάθαμε ότι ο Δήμος Θέρμης, ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης του κτιρίου, δηλαδή της κατάληψης που στεγαζόμαστε, της Mundo Nuevo, έχει έρθει σε συμφωνία με τον ΟΚΑΝΑ με στόχο να παραχωρήσει το οίκημα στον Οργανισμό για δική του εκμετάλλευση.
Σαν πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία αντιλαμβανόμαστε ότι ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι συνολικός και δεν διαχωρίζεται από τον γενικότερο αγώνα ενάντια στο κράτος και την εξουσία. Γι αυτό τον λόγο επιλέξαμε να είμαστε κομμάτι της κατάληψης κατανοώντας ότι δεν θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε κάπου αλλού παρά μόνο σε χώρους και δομές αγώνα που προτάσσουν αυτόν τον κόσμο όπου δεν θα υπάρχει καμία μορφή εξουσίας και εκμετάλλευσης.
H καταστολή των καταλήψεων είναι πάντα μέρος ενός κεντρικού πολιτικού σχεδιασμού του κράτους απέναντι στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις και θα μας βρίσκει πάντα προετοιμασμένες να απαντήσουμε στις επιθέσεις του με κάθε τρόπο.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Η MUNDO NUEVO ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΑΤΑΛΗΨΗ !
ΠΟΡΕΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ, ΠΕΜΠΤΗ 24/01, 18:00 στη MUNDO NUEVO
Πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία – Θεσσαλονίκη

Ενημέρωση από την πορεία ενάντια στη δολοφονία της Ελένης Τ.

Στις 28 Νοεμβρίου άλλη μια γυναίκα, η Ελένη, βρέθηκε δολοφονημένη στη Ρόδο, επειδή αντιστάθηκε σε δυο άντρες οι οποίοι επιχείρησαν να την βιάσουν. Τα ΜΜΕ για άλλη μια φορά μυρίζονται το αίμα και μπαίνουν στην κλειδαρότρυπα για λίγη παραπάνω τηλεθέαση, λίγα παραπάνω κλικ. Η κοινωνική ζωή του θύματος και οι σεξουαλικές επιλογές του μπαίνουν κάτω από το μικροσκόπιο, προκειμένου να αποφασιστεί το κατά πόσο της άξιζε η κακοποίησή της. Μιλάνε για ένα «ήσυχο κορίτσι», μια «ήρεμη φοιτήτρια» που δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα, νομιμοποιώντας με αυτόν τον τρόπο στο κοινωνικό γίγνεσθαι πως οποιαδήποτε γυναίκα δεν ακολουθεί τα «ηθικά πρότυπα» που έχουν καθιερωθεί από την κοινωνική νόρμα φέρει ταυτόχρονα την ευθύνη για την κακοποίηση της. Ταυτόχρονα τα μίντια «χωρίζουν» τους δράστες στον Έλληνα που παρασύρθηκε, προσπαθώντας με αυτόν τρόπο να του αποδώσουν τον ρόλο του θύτη και στον Αλβανό «κακό» μετανάστη. Αργότερα, βρίσκουν ευκαιρία να τον εξιλεώσουν παρουσιάζοντάς τον μετανιωμένο μιας και στράφηκε στον Θεό. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός φτάνει στο πικ του, αφού μέχρι και στον προσωπικό λογαριασμό της στο facebook δεν λείπουν τα σεξιστικά- και όχι μόνο- σχόλια που σπιλώνουν την μνήμη της.
                                  […] Κείμενο κάλεσμα πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχίa
Στις 18/12 στην Καμάρα στις 18:00 καλέστηκε πορεία από το Συντονιστικό ενάντια στην πατριαρχία και από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία. Περίπου 600-700 πλαισίωσαν τα μπλοκ στην πορεία που ακολούθησε σε όλο το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ως πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία πορευτήκαμε με πανό που έγραφε «Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ, ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΛΕΝΗ- ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ«, μοιράζοντας επίσης το κείμενο κάλεσμα στην πορεία. Κατά τη διάρκεια της πορείας γράφαμε με σπρέι και φωνάζαμε συνθήματα όπως: «Ενάντια σε κράτος και πατριαρχία, για τη χειραφέτηση και την αναρχία», «Γυναικείοι αγώνες επαναστατικοί, για τη χειραφέτηση σε ολόκληρη τη γη», «Η έμφυλη βία της αστυνομίας, κρύβει τον “φεμινισμό” της κυριαρχίας», «Από το Μεξικό μέχρι την Τουρκία, αγώνες γυναικών για την ελευθερία», «Πρόσφυγες εργάτριες της γης οι κολασμένες το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένες», «Η αλληλεγγύη όπλο των γυναικών πόλεμος στον πόλεμο των αφεντικών», «Η ελευθερία δεν δίνεται με νόμους, με αγώνες απ’τα κάτω κερδίζεται στους δρόμους», «Αγώνες γυναικείοι ανατρεπτικοί, κοινωνική επανάσταση σε ολάκερη τη γη», «Δεν έχει σημασία πως ήμουνα ντυμένη, ποτέ καμία μόνη, ποτέ καμία Ελένη».
Εμείς ξέρουμε καλά πως η πατριαρχία είναι μία ακόμα μορφή καταπίεσης, η οποία δεν είναι διαχωρισμένη από τις υπόλοιπες που δεχόμαστε αλλά απορρέει από την δομή του κυρίαρχου συστήματος. Πιστεύουμε, λοιπόν, πως η χειραφέτηση των γυναικών θα επέλθει μέσω του ευρύτερου αγώνα για το όραμα μιας μη ιεραρχικής κοινωνίας, όπου η διαφορετικότητα δεν θα σημαίνει ανισότητα και δεν θα υπάρχει καμίας μορφής καταπίεση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Στόχος μας είναι η αυτοσυγκρότηση και η αυτοοργάνωση των γυναικών, η ανάπτυξη μεταξύ μας σχέσεων αλληλεγγύης, αφού γνωρίζουμε πως ο μόνος τρόπος καλλιέργειας της ριζοσπαστικής συνείδησης που απαιτείται για την ολοκληρωμένη συμμετοχή στον αγώνα που αποβλέπει στην κοινωνική απελευθέρωση στο σύνολό της είναι η αναγνώριση της επιμέρους καταπίεσης που υφιστάμεθα και η εναντίωσή μας σ’ αυτήν, ως υποκείμενα που πλήττονται, αφού κανείς δεν μπορεί να το κάνει εξ ονόματός μας ή για λογαριασμό μας.