Bar αλληλεγγύης



Τρίτη 17/12 μετά τις 21:00 στον 1ο όροφο της Κατάληψης Mundo Nuevo

(φιλίππου & σιατίστης γωνία)71531591_123668785769718_3539350633008070656_o.jpg

Στις 21 Νοεμβρίου ο υπουργός Δημοσίας τάξης εξήγγειλε τελεσίγραφο 15 ημερών για την εκκένωση των στεγαστικών και πολιτικών καταλήψεων. Συγκεκριμένα, δήλωσε ότι είτε τα άτομα που συμμετέχουν σε κατειλημμένες δομές θα πρέπει να εγκαταλείψουν τα κτίρια οικειοθελώς είτε θα τα εκκενώσει το κράτος με παρέμβαση της αστυνομίας. Πρώτη φορά ανακοινώνεται μία μαζική κατασταλτική επιχείρηση εις βάρος των δομών αγώνα, η οποία στρέφεται ενάντια στις καταλήψεις αλλά και στο αναρχικό κίνημα συνολικά.

Σαν πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία αντιλαμβανόμαστε ότι ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι συνολικός και δεν διαχωρίζεται από τον γενικότερο αγώνα ενάντια στο κράτος και την εξουσία. Η απόφαση μας να συμμετέχουμε στην κατάληψη Mundo Nuevo αποτελεί μία πολιτική επιλογή, θεωρώντας τους εαυτούς μας κομμάτι του ευρύτερου κινήματος. Για εμάς οι καταλήψεις δεν αποτελούν απλά κτίρια κενά νοήματος, αλλά χώρους ελευθερίας, αυτοοργάνωσης και εναντίωσης στο υπάρχον κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα. Είναι μέρη συνάντησης, συνδιαμόρφωσης και καλλιέργειας μίας πολιτικής και κοινωνικής κουλτούρας, λειτουργώντας ως μικρογραφίες ενός μελλοντικού κόσμου, όπου δεν θα υπάρχει καμία μορφή εξουσίας και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο

Αναγνωρίζουμε ότι οι εκκενώσεις δεν εκκινούν ούτε κατά διάνοια από την ανάγκη χρησιμοποίησης των κτιρίων από τους ιδιοκτήτες, αλλά είναι ένα στοχευμένο χτύπημα του κρατικού μηχανισμού ενάντια σε ότι καταφέρνει να αποδείξει ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Επιλέγουμε να υπερασπιστούμε την κατάληψη στην οποία συμμετέχουμε και να σταθούμε αλληλέγγυες σε κάθε δομή αγώνα που απειλείται από το κράτος, δηλώνοντας ότι οι ιδέες δεν εκκενώνονται.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Αλληλεγγύη στις Καταλήψεις

Στις 21 Νοεμβρίου ο υπουργός Δημοσίας τάξης εξήγγειλε τελεσίγραφο 15 ημερών για την εκκένωση των στεγαστικών και πολιτικών καταλήψεων. Συγκεκριμένα, δήλωσε ότι είτε τα άτομα που συμμετέχουν σε κατειλημμένες δομές θα πρέπει να εγκαταλείψουν τα κτίρια οικειοθελώς είτε θα τα εκκενώσει το κράτος με παρέμβαση της αστυνομίας. Πρώτη φορά ανακοινώνεται μία μαζική κατασταλτική επιχείρηση εις βάρος των δομών αγώνα, η οποία στρέφεται ενάντια στις καταλήψεις αλλά και στο αναρχικό κίνημα συνολικά.
Σαν πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία αντιλαμβανόμαστε ότι ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι συνολικός και δεν διαχωρίζεται από τον γενικότερο αγώνα ενάντια στο κράτος και την εξουσία. Η απόφαση μας να συμμετέχουμε στην κατάληψη Mundo Nuevo αποτελεί μία πολιτική επιλογή, θεωρώντας τους εαυτούς μας κομμάτι του ευρύτερου κινήματος. Για εμάς οι καταλήψεις δεν αποτελούν απλά κτίρια κενά νοήματος, αλλά χώρους ελευθερίας, αυτοοργάνωσης και εναντίωσης στο υπάρχον κρατικοκαπιταλιστικό σύστημα. Είναι μέρη συνάντησης, συνδιαμόρφωσης και καλλιέργειας μίας πολιτικής και κοινωνικής κουλτούρας, λειτουργώντας ως μικρογραφίες ενός μελλοντικού κόσμου, όπου δεν θα υπάρχει καμία μορφή εξουσίας και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο
Αναγνωρίζουμε ότι οι εκκενώσεις δεν εκκινούν ούτε κατά διάνοια από την ανάγκη χρησιμοποίησης των κτιρίων από τους ιδιοκτήτες, αλλά είναι ένα στοχευμένο χτύπημα του κρατικού μηχανισμού ενάντια σε ότι καταφέρνει να αποδείξει ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Επιλέγουμε να υπερασπιστούμε την κατάληψη στην οποία συμμετέχουμε και να σταθούμε αλληλέγγυες σε κάθε δομή αγώνα που απειλείται από το κράτος, δηλώνοντας ότι οι ιδέες δεν εκκενώνονται.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

 

Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Τρίτη ο3/12 Πορεία, 18:00 Πάρκο Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (πάνω από την Ρωμαϊκή αγορά).

Πέμπτη 5/12, στο πλαίσιο της πανελλαδικής ημέρας αλληλεγγύης στις καταλήψεις, Πορεία 18:00 Πολιτιστικό Κέντρο Τούμπας (Αγ. Βαρβάρα) .

25η ΝΟΕΜΒΡΗ: ΗΜΕΡΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ, ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

Η 25η Νοέμβρη έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, τον Δεκέμβριο του 1991. Ουσιαστικά η μέρα αυτή είχε καθιερωθεί, σχεδόν μία δεκαετία πριν, από γυναικείες οργανώσεις που ήθελαν να τιμήσουν τη μνήμη των τριών αδεφών Μιραμπάλ, οι οποίες ήταν πολιτικές αγωνίστριες από τη Δομινικανή Δημοκρατία που βασανίστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και στραγγαλίστηκαν μέχρι θανάτου, κατ’ εντολή του δικτάτορα Τρουχίλο στις 25/11/1960.
Η καθιέρωση παγκόσμιων ημερών από τους θεσμούς εις μνήμη αιματηρών αγώνων για τη γυναικεία χειραφέτηση, χρησιμοποιείται για να απονοηματοδοτεί κοινωνικές και ταξικές διεκδικήσεις. Μέρες αντίστασης και αγώνα μετατρέπονται σε καταναλωτικές φιέστες όπου η γυναίκα «γιορτάζει» και «γιορτάζεται» βάσει του παραδοσιακού-πατριαρχικού της ρόλου. Ουσιαστικά, η παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών όχι μόνο δεν αποτελεί εφαλτήριο αγώνων ενάντια στην πατριαρχία αλλά λειτουργεί ως εργαλείο αφομοίωσης και απο-ριζοσπαστικοποίησης.
Κρατικοί και διεθνείς φορείς εξουσίας εξαγγέλλουν ότι η εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών θα επέλθει μέσω της ένταξης τους με ίσους όρους στο κοινωνικό γίγνεσθαι ως συν-διαχειρίστριες της εξουσίας. Η ρητορική αυτή λειτουργεί ως μοχλός αποσυμπίεσης της έμφυλης καταπίεσης. Η έμφυλη βία ως έκδηλη αποτύπωση της πατριαρχίας δεν είναι ανεξάρτητη από το κοινωνικο-οικονομικό σύστημα στο οποίο υφίσταται. Η πατριαρχία ως σύστημα αξιών αποτελεί θεμέλιο λίθο του καπιταλισμού και έχει χρησιμοποιηθεί για την εδραίωση του και την κοινωνική αναπαραγωγή του, δεδομένου ότι η πυρηνική οικογένεια με τους παγιωμένους έμφυλους ρόλους της αποτέλεσε πρωταρχική μονάδα οργάνωσης σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Επομένως, καθίσταται τουλάχιστον υποκριτική η αναγγελία εκπροσώπων του συστήματος ότι θα «δουλέψουν σκληρά» να επιλύσουν ένα ζήτημα, το οποίο οι ίδιοι αναπαράγουν.
Είναι οι θεσμοί και οι κρατικοί μηχανισμοί που ενώ καμώνονται πως παλεύουν ενάντια στην γυναικεία καταπίεση, στην πραγματικότητα δεν έχουν κανένα σκοπό να αγωνιστούν γι’ αυτό καθώς δεν έχουν κανένα συμφέρον. Είναι οι ίδιοι θεσμοί που ενώ διαχρονικά γεννούν, καλλιεργούν και αναπαράγουν την έμφυλη καταπίεση και την εκμετάλλευση, επιχειρούν να παρουσιάζονται ως οι υπέρμαχοι της υπόθεσης της γυναικείας χειραφέτησης. Οι θεσμοί που απολύουν εγκύους, αθωώνουν βιαστές, ψηφίζουν νομοσχέδια ενάντια στις αμβλώσεις και την αυτοδιάθεση των σωμάτων των γυναικών, που κρατούν κατά χιλιάδες έγκλειστες μετανάστριες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταστέλλουν αγωνιζόμενες γυναίκες που δε σκύβουν το κεφάλι μπροστά στην κρατική, καπιταλιστική, πατριαρχική βαρβαρότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι σεξιστικές και ομοφοβικές επιθέσεις, απειλές και παρενοχλήσεις που εξαπολύονται καθημερινά από τον αστυνομικό στρατό κατοχής προς γυναίκες, μαθήτριες, εργαζόμενες, σε ομοφυλόφιλους και σε όσους και όσες ζουν και αγωνίζονται στην περιοχή των Εξαρχείων. Οι ίδιοι μπάτσοι που επί ΣΥΡΙΖΑ «επιμορφώνονταν» σε θέματα φύλου, τώρα βρίζουν και χτυπούν με μένος τις αγωνίστριες που διαδήλωσαν για την αλληλεγγύη και τις καταλήψεις, φωνάζοντας «NO PASARAN!» ενάντια στην κρατική καταστολή, οι ίδιοι που βασάνιζαν αγωνιστές και αγωνίστριες στη ΓΑΔΑ το 2012, τώρα δε διστάζουν να τους ξεγυμνώνουν σε στενά και να τους βασανίσουν.
Οι πρακτικές του κρατικού μηχανισμού και των μιντιακών φερέφωνων τους μας υπενθυμίζουν καθημερινά ότι η έμφυλη βία δεν αποτελεί πρόβλημα ούτε μόνο του «παρελθόντος», ούτε ζήτημα των «υποανάπτυκτων» χωρών σύμφωνα με τη κυρίαρχη ρητορική. Η γελοιοποίηση των σεξουαλικών παρενοχλήσεων στα τηλεοπτικά πάνελ, η αντικειμενοποίηση του γυναικείου σώματος, η απόδοση ελαφρυντικών και η αθώωση βιαστών αποτελούν μία καθημερινότητα, η οποία αποκαλύπτει ότι καμία λύση δεν μπορεί να φέρει το κρατικο-καπιταλιστικό σύστημα. Αντίθετα, η κοινωνική νομιμοποίηση που λαμβάνουν μέσω τον μίντια βαθαίνει την διάχυση του ρατσιστικού και σεξιστικού λόγου και ενισχύεται ο κοινωνικός εκφασισμός με αποτέλεσμα τα φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού στις τάξεις των καταπιεσμένων να πληθαίνουν.
Αντιλαμβανόμαστε ότι η πατριαρχία ως εξουσιαστικό σύστημα και η έμφυλη βία ως απότοκό της δεν μπορεί να «εξαϋλωθεί» χωρίς την ανατροπή όλων των εξουσιαστικών συστημάτων που αγκυλώνουν τις ζωές μας, γιατί ακόμα και αν το χέρι σου δεν δένει μία βαριά αλυσίδα, δεν μπορείς να προχωρήσεις χωρίς τα υπόλοιπα μέρη του σώματος σου. Η έμφυλη βία δεν είναι διαχωρισμένη από τις υπόλοιπες καταπιέσεις που δεχόμαστε λόγω εθνικότητας, κοινωνικής τάξης, κτλ, αλλά απορρέει από τη δομή του κυρίαρχου κρατικο-καπιταλιστικού συστήματος και είναι η διαρκής υπενθύμιση ότι ανά πάσα στιγμή μπορούμε να γίνουμε αντικείμενο καταπίεσης βάσει του φύλου μας.
Οργανωνόμαστε και συλλογικοποιούμαστε ως γυναίκες ενάντια σε ό,τι μας καταπιέζει, στοχεύοντας στη διάχυση της αμφισβήτησης των ορίων που έχουν τεθεί στο ρόλο των γυναικών και των ιδεών εκείνων που αντιτίθενται στην πατριαρχία και την έμφυλη καταπίεση, ώστε να καταφέρουμε ένα ακόμη πλήγμα στον κόσμο της εξουσίας και των διαχωρισμών που έχει επιβάλλει. Ο αγώνας των γυναικών για την απελευθέρωσή τους από τα δεσμά της πατριαρχίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα για το γκρέμισμα της κρατικής και καπιταλιστικής επιβολής. Για να γίνει ο κόσμος όπως οραματιζόμαστε, δεν μπορούν να διατηρηθούν οι υπάρχουσες πατριαρχικές δομές και για να επέλθει αυτή η αλλαγή, πρέπει να συμμετάσχουμε οι ίδιες στον αγώνα εναντίον του κόσμου της εξουσίας. Η αντιμετώπιση της έμφυλης βίας περνάει μέσα από τον αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο και σε όλες τις μορφές εξουσίας. Χέρι- χέρι, η μια δίπλα στην άλλη, στον δρόμο σπάμε τον τρόμο που προσπαθεί να μας επιβάλει το κράτος και οι ένστολοι εντολοδόχοι του. Έχουμε να διατηρήσουμε αναμμένη την φλόγα της εξέγερσης που μας έδωσαν οι συντρόφισσες μας και θα το κάνουμε.

Η ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Η ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

25N

 

Παρέμβαση της πρωτοβουλίας στο Α.Π.Θ.

Το απόγευμα της Πέμπτης 17/10, 6 συντρόφισσες από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στο campus του Α.Π.Θ. ενάντια στις σεξιστικές απειλές και επιθέσεις του αστυνομικού στρατού κατοχής που έχει εγκατασταθεί στα Εξάρχεια, εκφράζοντας την αλληλεγγύη μας στις συντρόφισσες που δέχτηκαν τη σεξιστική βία των μπάτσων και σε όλους όσοι αγωνίζονται ενάντια  στην καταστολή. Παράλληλα, γράψαμε συνθήματα αλληλεγγύης στους μαχητές και τις μαχήτριες της Rojava και ενάντια στην τουρκική εισβολή στα εδάφη της βορειοανατολικής Συρίας.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΕΞΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΟΧΗΣ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ

πρωτοβουλία.jpg

Μετά τις εκλογές της 7ης Ιούλη και στα πλαίσια της ευρύτερης κατασταλτικής επίθεσης που έχει εξαπολύσει το κράτος ενάντια στο αναρχικό κίνημα, τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα, έχει εγκατασταθεί στα Εξάρχεια ένας αστυνομικός στρατός κατοχής, προκειμένου η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να εκπληρώσει τις προεκλογικές υποσχέσεις της, περί»καθαρισμού» των Εξαρχείων.

Σε συνέχεια αυτής της διευρυμένης επιχείρησης κρατικής επιβολής σε όσες γωνιές των Εξαρχείων δεν έχουν καταληφθεί από τους ναρκέμπορούς, έχουν πλέον στρατοπεδεύσει ένστολοι δολοφόνοι των ΜΑΤ. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι οι κάτοικοι των γειτονιών αυτών να μην μπορούν πλέον να κυκλοφορήσουν, καθώς διμοιρίες των μπάτσων που έχουν ακροβολιστεί σε όλα τα Εξάρχεια για την «προστασία των πολιτών», ενώ αφήνουν ανέγγιχτες τις ναρκοπιάτσες, επιλέγουν να επιβάλλονται είτε με λεκτικές ομοφοβικές και σεξιστικές παρενοχλήσεις και απειλές σε γυναίκες, μαθήτριες, εργαζόμενες, σε ομοφυλόφιλους και σε όσους και όσες ζουν και αγωνίζονται στην περιοχή των Εξαρχείων είτε μέσα από επιθέσεις σε γυναίκες που αγωνίζονται, όπως συνέβη μετά την πορεία της 14ης Σεπτέμβρη, όταν μπάτσοι χτύπησαν συντρόφισσες ασκώντας τους σεξιστική βία και εξαπολύοντας απειλές και προσβολές με βάση το φύλο τους.

Η βία που ασκείται από τους ένστολους εντολοδόχους του κράτους ενάντια στις αγωνιζόμενες γυναίκες, έχει ως στόχο, εκτός από την καταστολή της αντίστασης, να τις εξευτελίσει και να τις πειθαρχήσει, καθώς τόλμησαν να αψηφήσουν τα κυρίαρχα πατριαρχικά πρότυπα και ως γυναίκες να εναντιωθούν στη βία που επιβάλλει το κρατικό καπιταλιστικό πατριαρχικό σύστημα σε όλους τους καταπιεσμένους και τις καταπιεσμένες.

Εμείς, ως αγωνίστριες, ως αναρχικές και ως γυναίκες στεκόμαστε αλληλέγγυες με τις συντρόφισσες που δέχτηκαν τη σεξιστική βία των μπάτσων και με όλους όσοι αγωνίζονται ενάντια στον στρατό κατοχής που έχει επιβληθεί στην περιοχή των Εξαρχείων. Στεκόμαστε όλες μαζί απέναντι στην καταστολή και επιχειρούμε να βάλουμε φραγμούς στη νομιμοποίηση της κρατικής βίας ενάντια στους αγωνιστές και τις αγωνίστριες.

ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΜΑΦΙΕΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

Εισήγηση της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία στο Ελευθεριακό Φεστιβάλ κατειλημμένων χώρων και συλλογικοτήτων

Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΒΕΛΟΣ ΣΤΗ ΦΑΡΕΤΡΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ

Ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία ως κομμάτι του ευρύτερου αγώνα ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο

Η πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία αποτελεί μια ομάδα η οποία δημιουργήθηκε τον Μάιο του 2018 από γυναίκες οι οποίες θέλουν να οργανωθούν και να αγωνιστούν γιατί πέρα από την εκμετάλλευση και την καταπίεση που επιβάλλεται συνολικά στους από τα κάτω, βιώνουμε την καταπίεση και στο πεδίο των έμφυλων διαχωρισμών. Οι σύγχρονες εκδηλώσεις της πατριαρχίας εντείνονται όσο εντείνεται η συστημική κρίση, η επίθεση των κυρίαρχων και η προσπάθεια εκφασισμού της κοινωνίας. Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, την πατριαρχία ως μια μορφή καταπίεσης άμεσα συνδεδεμένη με τη συνολική καταπίεση που δεχόμαστε, ενώ ταυτόχρονα αναγνωρίζουμε πως αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εξουσίας και θεμέλιο λίθο του καπιταλισμού, καθώς προϋπήρχε του συστήματος και αποτέλεσε βασικό στοιχείο για την εδραίωσή του. Επιλέγουμε, λοιπόν, η δράση μας να είναι συνολική και όχι αποσπασματική, αποφεύγοντας τη κλασική παγίδα, για εμάς, της μονοθεματικότητας, ενώ ταυτόχρονα επιχειρούμε να συνδεόμαστε με τους υπόλοιπους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Ως αγωνιζόμενες γυναίκες λοιπόν έχουμε επιλέξει να βρισκόμαστε στο δρόμο την ημέρα της 8ης Μάρτη, όπου με αφορμή την καθιέρωση της παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας, κατεβαίνουμε στον δρόμο και συμπορευόμαστε με άλλες πολιτικές δυνάμεις όπως η Αναρχική Πολιτική Οργάνωση (συγκεκριμένα η Ομάδα ενάντια στην πατριαρχία) και η Αναρχική Μαθητική Ομάδα ΑΤΑΞΙΑ. Το ίδιο επιλέξαμε και κάναμε και την 25η Νοέμβρη, ημέρα κατά της έμφυλης βίας, καθώς επίσης και κάθε φορά που η κοινωνία και το κράτος χτυπάει κάποια/ον από εμάς. Είμαστε αλληλέγγυες σε κάθε αγώνα για την δημιουργία, την εξάπλωση και την υπεράσπιση αυτοργανωμένων χώρων ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την έμφυλη βία σε όποιο σημείο του κόσμου κι αν εκδηλώνεται.

Συνέχεια ανάγνωσης «Εισήγηση της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία στο Ελευθεριακό Φεστιβάλ κατειλημμένων χώρων και συλλογικοτήτων»

Από το «Stonewall» στα «Pride»

Στις 28 Ιουνίου του 1969, στις Η.Π.Α. πραγματοποιείται επιδρομή της αστυνομία σε ένα μπαρ-στέκι ομοφυλόφιλων ατόμων, το«Stonewall Inn». Αυτή η επίθεση, αν και δεν αποτελεί πρωτοφανές γεγονός για τη συγκεκριμένη εποχή, δεδομένου ότι ξυλοδαρμοί και συλλήψεις εις βάρος ομοφυλοφίλων αποτελούν συχνό φαινόμενο, έχει μείνει στην ιστορία ως σταθμός για την LGBTQI+ κοινότητα, καθώς μιλάμε για μία εξέγερση των ανθρώπων αυτών ενάντια στην κοινωνική απομόνωση και περιθωριοποίηση παράλληλα με την αστυνομική και παρακρατική βία και καταστολή Στο σημείο αυτό σπεύδουν κι άλλα άτομα και η αντίσταση αναβαθμίζεται σε εξέγερση που διαρκεί τρεις μέρες και γενικεύεται σε αρκετές περιοχές της Νέας Υόρκης. Μιλάμε για μία συνθήκη που είχε ισχυρό αντίκτυπο στα lgbtqi+ κινήματα καθώς τα υποκείμενα εξεγέρθηκαν ενάντια σε όλο το φάσμα της καταπίεσης που δέχονταν στο κοινωνικό και το πολιτικό πεδίο και έπειτα και στο ατομικό. Μετά την εξέγερση του stonewall, υπήρχε ένα χειροπιαστό γεγονός αντίστασης με βάση το οποίο διαδήλωνε ο κόσμος προκειμένου να το διατηρήσει στη συλλογική μνήμη αλλά και να εμπνεύσει νέους αγώνες. Την επόμενη χρονιά πραγματοποιήθηκε το πρώτο Gay Pride, μια διαδήλωση με αφορμή μία ημέρα αντίστασης, μνήμης της εξέγερση και σημείο αναφοράς των LGBTQI+ διεκδικήσεων.

Τα Pride άρχισαν σταδιακά να εξαπλώνονται και πλέον πραγματοποιούνται σε πολλές πόλεις του πλανήτη. Η σύνδεση των Pride με το «Stonewall» είναι σαφής και εδράζεται στην έκφραση των αναγκών των υποκειμένων που δέχονται την καταπίεση. Με το πέρας των χρόνων ωστόσο, οι αναφορές στην εξέγερση μειώθηκαν. Τα χαρακτηριστικά αλλά και η ίδια η μνήμη της εξέγερσης του Stonewall αποσιωπήθηκαν συστηματικά με στόχο την αλλοίωση, την αποριζοσπαστικοποίηση και εν τέλει την αφομοίωση του αγώνα. Είναι άλλωστε χαρακτηριστική η προσπάθεια της κυριαρχίας να απονοηματοδοτήσει τους αγώνες και να τους απεκδύσει από τα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά και τις διεκδικήσεις εκείνες που θα τους καθιστούσαν πραγματικά επικίνδυνους για το υπάρχον και παράλληλα η προσπάθεια για επανανοηματοδότηση τους προκειμένου να διαστρεβλωθεί η αντίληψη για τη χειραφέτηση των καταπιεσμένων και να αναχθεί σε αίτημα συνδιαχείρισης της εξουσίας. Το αίτημα της ορατότητας που τίθεται ως προτεραιότητα, εμποδίζει την εξέλιξή των Pride σε ένα κίνημα με ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά και συνολικές διεκδικήσεις για ισότητα και ελευθερία, καθώς ενέχει τη θέληση για ενσωμάτωση στο υπάρχον σύστημα. Υπάρχουν βέβαια και pride που αυτοπροσδιορίζονται ως radical (αυτοοργανωμένα) και έχουν κάνει ένα πρώτο βήμα όσον αφορά την απόρριψη των θεσμικών φορέων και την προώθηση μιας ριζοσπαστικής αντίληψης σε σχέση με τις διεκδικήσεις της LGBTQI+ κοινότητας.

Ο καπιταλισμός δεν αποτελεί απλά ένα οικονομικό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης, αλλά ένα πλέγμα κοινωνικών συμπεριφορών και δομών που ορίζονται στη βάση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Είναι λοιπόν ζητούμενο η συνολικοποίηση των μερικών αγώνων σε μία ριζοσπαστική κατεύθυνση που θα αποσκοπεί στη συνολική ανατροπή του υπάρχοντος. Επί του συγκεκριμένου λοιπόν, το διακύβευμα δεν είναι η ανέλιξη ομοφυλόφιλων σε θέσεις εξουσίας, που σε διαφορετικές συνθήκες θα είχαν πρόσβαση μόνο ετεροφυλόφιλοι, αλλά η πλήρης κατάργηση των σχέσεων καταπίεσης και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αξιοπρέπειας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Εμείς, ως πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία αναγνωρίζουμε τη σύνδεση των αγώνων για τη γυναικεία χειραφέτηση με τους αγώνες της lgbtqi+ κοινότητας, καθώς αντιλαμβανόμαστε ότι κοινή ρίζα των δύο αποτελεί η πατριαρχία, δομικό στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος από το οποίο πηγάζει κάθε μορφής καταπίεση και εκμετάλλευση. Απαντάμε λοιπόν με την οργάνωσή μας ως αναρχικές και ως γυναίκες ενάντια στην καταπίεση της πατριαρχίας και όλων των μορφών εξουσίας που επιβάλλονται από το υπάρχον σύστημα. Για να γίνει ο κόσμος όπως οραματιζόμαστε, δεν μπορούν να διατηρηθούν οι υπάρχουσες πατριαρχικές δομές και για να επέλθει αυτή η αλλαγή, πρέπει να συμμετάσχουμε οι ίδιες στον αγώνα εναντίον του κόσμου της εξουσίας. Ο αγώνας για την απελευθέρωσή από τα δεσμά της πατριαρχίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα για το γκρέμισμα της κρατικής και καπιταλιστικής επιβολής. Ενώνουμε τις φωνές μας μαζί με όλες τις καταπιεσμένες και τους καταπιεσμένους, με τα άτομα της lgbtqi+ κοινότητας, τους εργάτες και τους άνεργους, τις μετανάστριες, τους φοιτητές και τις μαθήτριες και οργανωνόμαστε ταξικά, αυτοοργανωμένα και αντιθεσμικά. Μαζί με όλους όσοι αγωνίζονται σε κάθε γωνιά της γης, διατηρούμε τη φλόγα της εξέγερσης του Stonewall ζωντανή, ώστε να οικοδομήσουμε από κοινού έναν κόσμο που θα χωράει πολλούς κόσμους μέσα του, για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ, ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΦΥΛΩΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ

πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία