Προβολή ταινίας «Το πορτραίτο μιας γυναίκας που φλέγεται»

Η πατριαρχική ιεραρχία στην τέχνη. Το να μην έχεις λόγο στο γάμο ή τη μητρότητα. Κι απέναντι σε όλα μια φωτιά. Που γεννιέται άναρχα, παθιασμένα κι ολοένα φουντώνει. Μια φωτιά που θρέφει, μια φωτιά που καταστρέφει. Μια φωτιά που είναι έρωτας και επανάσταση. Μια φωτιά που θα ενώσουν γύρω της τις φωνές τους οι γυναίκες – σ’ έναν ακαπέλα ύμνο, τόσο επιβλητικό και μεγαλόπρεπο που θα τρόμαζε.

Σάββατο 04/01, στις 19:00 στην Κατάληψη Mundo Nuevo

portrait

Συλλογική έκδοση: «Ελεύθερες Γυναίκες»

μπροσούρα 1.jpg

Συλλογική έκδοση της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία: «Ελεύθερες Γυναίκες»

Η έκδοση της παρούσας μπροσούρας αποτελεί εγχείρημα της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία, μιας ομάδας που δημιουργήθηκε τον Μάιο του 2018. Ως γυναίκες αγωνίστριες επιλέξαμε να οργανωθούμε στην πρωτοβουλία, οραματιζόμενες μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης δίχως καμία μορφή καταπίεσης, εξαναγκασμού και εκμετάλλευσης από άνθρωπο σε άνθρωπο. Αναγνωρίζουμε ότι τα παραπάνω αναπαράγονται από την κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα καθώς και την πατριαρχία, αντιλαμβανόμενες ότι η τελευταία αποτελεί όχι μόνο αναπόσπαστο κομμάτι αλλά προϋπήρχε αυτών και αποτέλεσε θεμέλιο λίθο της εδραίωσης τους. Ως εκ τούτου, αποφεύγουμε να αγωνιζόμαστε μονοθεματικά ενάντια στην πατριαρχία αλλά συνολικοποιούμε την δράση μας συμμετέχοντας στους ευρύτερους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.

Επιλέγουμε με αυτήν την μπροσούρα να μιλήσουμε για τον αγώνα των Mujeres Libres μέσα από τις μνήμες δύο γυναικών της οργάνωσης. Εμπνεόμαστε από τον αγώνα αυτών των γυναικών που αναγνώρισαν ως σημείο αναφοράς για την συσπείρωση τους τις κυρίαρχες καταπιέσεις που υφίσταντο: μία τριπλή σκλαβιά ως προς την γυναικεία τους υπόσταση, την ταξική τους προέλευση και την ανισότητα στην πρόσβαση της γνώσης. Γι’ αυτό και επέλεξαν να συγκροτήσουν τη γυναικεία οργάνωση των Mujeres Libres, δρώντας για την γυναικεία απελευθέρωση και χειραφέτηση ως αναπόσπαστο κομμάτι του συνολικότερου αγώνα για την κοινωνική επανάσταση στην Ισπανία του 1936. Η δημιουργία μίας οργάνωσης στην οποία θα συμμετείχαν αποκλειστικά γυναίκες καθίσταντο αναγκαία, καθώς αφενός οι γυναίκες υφίσταντο μία περαιτέρω καταπίεση λόγω του φύλου τους και αφετέρου γιατί η πατριαρχία, έχοντας «βαθιές» ρίζες, επηρέαζε και τον τρόπο που ορισμένοι σύντροφοί τους τις αντιμετώπιζαν μέσα σε κοινές διαδικασίες και αποθάρρυνε ορισμένες γυναίκες από την συμμετοχή στον ευρύτερο αγώνα.

Αντλώντας έμπνευση από τους αγώνες των Mujeres Libres ως πληττόμενα υποκείμενα, αναγνωρίζουμε την ανάγκη να συσπειρωθούμε και να οργανωθούμε με παρόμοιο τρόπο με αυτές. Απορρίπτουμε τις θεσμικές αποφορτίσεις και τον ατομικό δρόμο, πιστεύοντας ότι η γυναικεία χειραφέτηση ενάντια στον κόσμο εξουσίας και στις καταπιέσεις του σήμερα αποτελεί συλλογική υπόθεση. Προτάσσουμε τη συμμετοχή στον ευρύτερο αγώνα, γιατί «αν οι γυναίκες δεν συμμετέχουν σε αυτόν τον «πόλεμο», θα είναι μία επανάσταση από άνδρες για τους άνδρες και όχι για όλους». Ενώνουμε τις φωνές μας με τις Mujeres Libres στην ισπανική επανάσταση του ’36, τις Ζαπατίστριες στα βουνά του Μεξικού και τις γυναίκες της Ροτζάβας ενάντια σε κράτος και πατριαρχία για την χειραφέτηση, την ελευθερία και την αναρχία.

Bar αλληλεγγύης



Τρίτη 17/12 μετά τις 21:00 στον 1ο όροφο της Κατάληψης Mundo Nuevo

(φιλίππου & σιατίστης γωνία)71531591_123668785769718_3539350633008070656_o.jpg

Στις 21 Νοεμβρίου ο υπουργός Δημοσίας τάξης εξήγγειλε τελεσίγραφο 15 ημερών για την εκκένωση των στεγαστικών και πολιτικών καταλήψεων. Συγκεκριμένα, δήλωσε ότι είτε τα άτομα που συμμετέχουν σε κατειλημμένες δομές θα πρέπει να εγκαταλείψουν τα κτίρια οικειοθελώς είτε θα τα εκκενώσει το κράτος με παρέμβαση της αστυνομίας. Πρώτη φορά ανακοινώνεται μία μαζική κατασταλτική επιχείρηση εις βάρος των δομών αγώνα, η οποία στρέφεται ενάντια στις καταλήψεις αλλά και στο αναρχικό κίνημα συνολικά.

Σαν πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία αντιλαμβανόμαστε ότι ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι συνολικός και δεν διαχωρίζεται από τον γενικότερο αγώνα ενάντια στο κράτος και την εξουσία. Η απόφαση μας να συμμετέχουμε στην κατάληψη Mundo Nuevo αποτελεί μία πολιτική επιλογή, θεωρώντας τους εαυτούς μας κομμάτι του ευρύτερου κινήματος. Για εμάς οι καταλήψεις δεν αποτελούν απλά κτίρια κενά νοήματος, αλλά χώρους ελευθερίας, αυτοοργάνωσης και εναντίωσης στο υπάρχον κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα. Είναι μέρη συνάντησης, συνδιαμόρφωσης και καλλιέργειας μίας πολιτικής και κοινωνικής κουλτούρας, λειτουργώντας ως μικρογραφίες ενός μελλοντικού κόσμου, όπου δεν θα υπάρχει καμία μορφή εξουσίας και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο

Αναγνωρίζουμε ότι οι εκκενώσεις δεν εκκινούν ούτε κατά διάνοια από την ανάγκη χρησιμοποίησης των κτιρίων από τους ιδιοκτήτες, αλλά είναι ένα στοχευμένο χτύπημα του κρατικού μηχανισμού ενάντια σε ότι καταφέρνει να αποδείξει ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Επιλέγουμε να υπερασπιστούμε την κατάληψη στην οποία συμμετέχουμε και να σταθούμε αλληλέγγυες σε κάθε δομή αγώνα που απειλείται από το κράτος, δηλώνοντας ότι οι ιδέες δεν εκκενώνονται.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Αλληλεγγύη στις Καταλήψεις

Στις 21 Νοεμβρίου ο υπουργός Δημοσίας τάξης εξήγγειλε τελεσίγραφο 15 ημερών για την εκκένωση των στεγαστικών και πολιτικών καταλήψεων. Συγκεκριμένα, δήλωσε ότι είτε τα άτομα που συμμετέχουν σε κατειλημμένες δομές θα πρέπει να εγκαταλείψουν τα κτίρια οικειοθελώς είτε θα τα εκκενώσει το κράτος με παρέμβαση της αστυνομίας. Πρώτη φορά ανακοινώνεται μία μαζική κατασταλτική επιχείρηση εις βάρος των δομών αγώνα, η οποία στρέφεται ενάντια στις καταλήψεις αλλά και στο αναρχικό κίνημα συνολικά.
Σαν πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία αντιλαμβανόμαστε ότι ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι συνολικός και δεν διαχωρίζεται από τον γενικότερο αγώνα ενάντια στο κράτος και την εξουσία. Η απόφαση μας να συμμετέχουμε στην κατάληψη Mundo Nuevo αποτελεί μία πολιτική επιλογή, θεωρώντας τους εαυτούς μας κομμάτι του ευρύτερου κινήματος. Για εμάς οι καταλήψεις δεν αποτελούν απλά κτίρια κενά νοήματος, αλλά χώρους ελευθερίας, αυτοοργάνωσης και εναντίωσης στο υπάρχον κρατικοκαπιταλιστικό σύστημα. Είναι μέρη συνάντησης, συνδιαμόρφωσης και καλλιέργειας μίας πολιτικής και κοινωνικής κουλτούρας, λειτουργώντας ως μικρογραφίες ενός μελλοντικού κόσμου, όπου δεν θα υπάρχει καμία μορφή εξουσίας και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο
Αναγνωρίζουμε ότι οι εκκενώσεις δεν εκκινούν ούτε κατά διάνοια από την ανάγκη χρησιμοποίησης των κτιρίων από τους ιδιοκτήτες, αλλά είναι ένα στοχευμένο χτύπημα του κρατικού μηχανισμού ενάντια σε ότι καταφέρνει να αποδείξει ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Επιλέγουμε να υπερασπιστούμε την κατάληψη στην οποία συμμετέχουμε και να σταθούμε αλληλέγγυες σε κάθε δομή αγώνα που απειλείται από το κράτος, δηλώνοντας ότι οι ιδέες δεν εκκενώνονται.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

 

Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Τρίτη ο3/12 Πορεία, 18:00 Πάρκο Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (πάνω από την Ρωμαϊκή αγορά).

Πέμπτη 5/12, στο πλαίσιο της πανελλαδικής ημέρας αλληλεγγύης στις καταλήψεις, Πορεία 18:00 Πολιτιστικό Κέντρο Τούμπας (Αγ. Βαρβάρα) .

25η ΝΟΕΜΒΡΗ: ΗΜΕΡΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ, ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

Η 25η Νοέμβρη έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, τον Δεκέμβριο του 1991. Ουσιαστικά η μέρα αυτή είχε καθιερωθεί, σχεδόν μία δεκαετία πριν, από γυναικείες οργανώσεις που ήθελαν να τιμήσουν τη μνήμη των τριών αδεφών Μιραμπάλ, οι οποίες ήταν πολιτικές αγωνίστριες από τη Δομινικανή Δημοκρατία που βασανίστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και στραγγαλίστηκαν μέχρι θανάτου, κατ’ εντολή του δικτάτορα Τρουχίλο στις 25/11/1960.
Η καθιέρωση παγκόσμιων ημερών από τους θεσμούς εις μνήμη αιματηρών αγώνων για τη γυναικεία χειραφέτηση, χρησιμοποιείται για να απονοηματοδοτεί κοινωνικές και ταξικές διεκδικήσεις. Μέρες αντίστασης και αγώνα μετατρέπονται σε καταναλωτικές φιέστες όπου η γυναίκα «γιορτάζει» και «γιορτάζεται» βάσει του παραδοσιακού-πατριαρχικού της ρόλου. Ουσιαστικά, η παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών όχι μόνο δεν αποτελεί εφαλτήριο αγώνων ενάντια στην πατριαρχία αλλά λειτουργεί ως εργαλείο αφομοίωσης και απο-ριζοσπαστικοποίησης.
Κρατικοί και διεθνείς φορείς εξουσίας εξαγγέλλουν ότι η εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών θα επέλθει μέσω της ένταξης τους με ίσους όρους στο κοινωνικό γίγνεσθαι ως συν-διαχειρίστριες της εξουσίας. Η ρητορική αυτή λειτουργεί ως μοχλός αποσυμπίεσης της έμφυλης καταπίεσης. Η έμφυλη βία ως έκδηλη αποτύπωση της πατριαρχίας δεν είναι ανεξάρτητη από το κοινωνικο-οικονομικό σύστημα στο οποίο υφίσταται. Η πατριαρχία ως σύστημα αξιών αποτελεί θεμέλιο λίθο του καπιταλισμού και έχει χρησιμοποιηθεί για την εδραίωση του και την κοινωνική αναπαραγωγή του, δεδομένου ότι η πυρηνική οικογένεια με τους παγιωμένους έμφυλους ρόλους της αποτέλεσε πρωταρχική μονάδα οργάνωσης σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Επομένως, καθίσταται τουλάχιστον υποκριτική η αναγγελία εκπροσώπων του συστήματος ότι θα «δουλέψουν σκληρά» να επιλύσουν ένα ζήτημα, το οποίο οι ίδιοι αναπαράγουν.
Είναι οι θεσμοί και οι κρατικοί μηχανισμοί που ενώ καμώνονται πως παλεύουν ενάντια στην γυναικεία καταπίεση, στην πραγματικότητα δεν έχουν κανένα σκοπό να αγωνιστούν γι’ αυτό καθώς δεν έχουν κανένα συμφέρον. Είναι οι ίδιοι θεσμοί που ενώ διαχρονικά γεννούν, καλλιεργούν και αναπαράγουν την έμφυλη καταπίεση και την εκμετάλλευση, επιχειρούν να παρουσιάζονται ως οι υπέρμαχοι της υπόθεσης της γυναικείας χειραφέτησης. Οι θεσμοί που απολύουν εγκύους, αθωώνουν βιαστές, ψηφίζουν νομοσχέδια ενάντια στις αμβλώσεις και την αυτοδιάθεση των σωμάτων των γυναικών, που κρατούν κατά χιλιάδες έγκλειστες μετανάστριες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταστέλλουν αγωνιζόμενες γυναίκες που δε σκύβουν το κεφάλι μπροστά στην κρατική, καπιταλιστική, πατριαρχική βαρβαρότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι σεξιστικές και ομοφοβικές επιθέσεις, απειλές και παρενοχλήσεις που εξαπολύονται καθημερινά από τον αστυνομικό στρατό κατοχής προς γυναίκες, μαθήτριες, εργαζόμενες, σε ομοφυλόφιλους και σε όσους και όσες ζουν και αγωνίζονται στην περιοχή των Εξαρχείων. Οι ίδιοι μπάτσοι που επί ΣΥΡΙΖΑ «επιμορφώνονταν» σε θέματα φύλου, τώρα βρίζουν και χτυπούν με μένος τις αγωνίστριες που διαδήλωσαν για την αλληλεγγύη και τις καταλήψεις, φωνάζοντας «NO PASARAN!» ενάντια στην κρατική καταστολή, οι ίδιοι που βασάνιζαν αγωνιστές και αγωνίστριες στη ΓΑΔΑ το 2012, τώρα δε διστάζουν να τους ξεγυμνώνουν σε στενά και να τους βασανίσουν.
Οι πρακτικές του κρατικού μηχανισμού και των μιντιακών φερέφωνων τους μας υπενθυμίζουν καθημερινά ότι η έμφυλη βία δεν αποτελεί πρόβλημα ούτε μόνο του «παρελθόντος», ούτε ζήτημα των «υποανάπτυκτων» χωρών σύμφωνα με τη κυρίαρχη ρητορική. Η γελοιοποίηση των σεξουαλικών παρενοχλήσεων στα τηλεοπτικά πάνελ, η αντικειμενοποίηση του γυναικείου σώματος, η απόδοση ελαφρυντικών και η αθώωση βιαστών αποτελούν μία καθημερινότητα, η οποία αποκαλύπτει ότι καμία λύση δεν μπορεί να φέρει το κρατικο-καπιταλιστικό σύστημα. Αντίθετα, η κοινωνική νομιμοποίηση που λαμβάνουν μέσω τον μίντια βαθαίνει την διάχυση του ρατσιστικού και σεξιστικού λόγου και ενισχύεται ο κοινωνικός εκφασισμός με αποτέλεσμα τα φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού στις τάξεις των καταπιεσμένων να πληθαίνουν.
Αντιλαμβανόμαστε ότι η πατριαρχία ως εξουσιαστικό σύστημα και η έμφυλη βία ως απότοκό της δεν μπορεί να «εξαϋλωθεί» χωρίς την ανατροπή όλων των εξουσιαστικών συστημάτων που αγκυλώνουν τις ζωές μας, γιατί ακόμα και αν το χέρι σου δεν δένει μία βαριά αλυσίδα, δεν μπορείς να προχωρήσεις χωρίς τα υπόλοιπα μέρη του σώματος σου. Η έμφυλη βία δεν είναι διαχωρισμένη από τις υπόλοιπες καταπιέσεις που δεχόμαστε λόγω εθνικότητας, κοινωνικής τάξης, κτλ, αλλά απορρέει από τη δομή του κυρίαρχου κρατικο-καπιταλιστικού συστήματος και είναι η διαρκής υπενθύμιση ότι ανά πάσα στιγμή μπορούμε να γίνουμε αντικείμενο καταπίεσης βάσει του φύλου μας.
Οργανωνόμαστε και συλλογικοποιούμαστε ως γυναίκες ενάντια σε ό,τι μας καταπιέζει, στοχεύοντας στη διάχυση της αμφισβήτησης των ορίων που έχουν τεθεί στο ρόλο των γυναικών και των ιδεών εκείνων που αντιτίθενται στην πατριαρχία και την έμφυλη καταπίεση, ώστε να καταφέρουμε ένα ακόμη πλήγμα στον κόσμο της εξουσίας και των διαχωρισμών που έχει επιβάλλει. Ο αγώνας των γυναικών για την απελευθέρωσή τους από τα δεσμά της πατριαρχίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα για το γκρέμισμα της κρατικής και καπιταλιστικής επιβολής. Για να γίνει ο κόσμος όπως οραματιζόμαστε, δεν μπορούν να διατηρηθούν οι υπάρχουσες πατριαρχικές δομές και για να επέλθει αυτή η αλλαγή, πρέπει να συμμετάσχουμε οι ίδιες στον αγώνα εναντίον του κόσμου της εξουσίας. Η αντιμετώπιση της έμφυλης βίας περνάει μέσα από τον αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο και σε όλες τις μορφές εξουσίας. Χέρι- χέρι, η μια δίπλα στην άλλη, στον δρόμο σπάμε τον τρόμο που προσπαθεί να μας επιβάλει το κράτος και οι ένστολοι εντολοδόχοι του. Έχουμε να διατηρήσουμε αναμμένη την φλόγα της εξέγερσης που μας έδωσαν οι συντρόφισσες μας και θα το κάνουμε.

Η ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Η ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

25N

 

Παρέμβαση της πρωτοβουλίας στο Α.Π.Θ.

Το απόγευμα της Πέμπτης 17/10, 6 συντρόφισσες από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στο campus του Α.Π.Θ. ενάντια στις σεξιστικές απειλές και επιθέσεις του αστυνομικού στρατού κατοχής που έχει εγκατασταθεί στα Εξάρχεια, εκφράζοντας την αλληλεγγύη μας στις συντρόφισσες που δέχτηκαν τη σεξιστική βία των μπάτσων και σε όλους όσοι αγωνίζονται ενάντια  στην καταστολή. Παράλληλα, γράψαμε συνθήματα αλληλεγγύης στους μαχητές και τις μαχήτριες της Rojava και ενάντια στην τουρκική εισβολή στα εδάφη της βορειοανατολικής Συρίας.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΕΞΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΟΧΗΣ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ

πρωτοβουλία.jpg

Μετά τις εκλογές της 7ης Ιούλη και στα πλαίσια της ευρύτερης κατασταλτικής επίθεσης που έχει εξαπολύσει το κράτος ενάντια στο αναρχικό κίνημα, τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, τις καταλήψεις και τις δομές του αγώνα, έχει εγκατασταθεί στα Εξάρχεια ένας αστυνομικός στρατός κατοχής, προκειμένου η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να εκπληρώσει τις προεκλογικές υποσχέσεις της, περί»καθαρισμού» των Εξαρχείων.

Σε συνέχεια αυτής της διευρυμένης επιχείρησης κρατικής επιβολής σε όσες γωνιές των Εξαρχείων δεν έχουν καταληφθεί από τους ναρκέμπορούς, έχουν πλέον στρατοπεδεύσει ένστολοι δολοφόνοι των ΜΑΤ. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι οι κάτοικοι των γειτονιών αυτών να μην μπορούν πλέον να κυκλοφορήσουν, καθώς διμοιρίες των μπάτσων που έχουν ακροβολιστεί σε όλα τα Εξάρχεια για την «προστασία των πολιτών», ενώ αφήνουν ανέγγιχτες τις ναρκοπιάτσες, επιλέγουν να επιβάλλονται είτε με λεκτικές ομοφοβικές και σεξιστικές παρενοχλήσεις και απειλές σε γυναίκες, μαθήτριες, εργαζόμενες, σε ομοφυλόφιλους και σε όσους και όσες ζουν και αγωνίζονται στην περιοχή των Εξαρχείων είτε μέσα από επιθέσεις σε γυναίκες που αγωνίζονται, όπως συνέβη μετά την πορεία της 14ης Σεπτέμβρη, όταν μπάτσοι χτύπησαν συντρόφισσες ασκώντας τους σεξιστική βία και εξαπολύοντας απειλές και προσβολές με βάση το φύλο τους.

Η βία που ασκείται από τους ένστολους εντολοδόχους του κράτους ενάντια στις αγωνιζόμενες γυναίκες, έχει ως στόχο, εκτός από την καταστολή της αντίστασης, να τις εξευτελίσει και να τις πειθαρχήσει, καθώς τόλμησαν να αψηφήσουν τα κυρίαρχα πατριαρχικά πρότυπα και ως γυναίκες να εναντιωθούν στη βία που επιβάλλει το κρατικό καπιταλιστικό πατριαρχικό σύστημα σε όλους τους καταπιεσμένους και τις καταπιεσμένες.

Εμείς, ως αγωνίστριες, ως αναρχικές και ως γυναίκες στεκόμαστε αλληλέγγυες με τις συντρόφισσες που δέχτηκαν τη σεξιστική βία των μπάτσων και με όλους όσοι αγωνίζονται ενάντια στον στρατό κατοχής που έχει επιβληθεί στην περιοχή των Εξαρχείων. Στεκόμαστε όλες μαζί απέναντι στην καταστολή και επιχειρούμε να βάλουμε φραγμούς στη νομιμοποίηση της κρατικής βίας ενάντια στους αγωνιστές και τις αγωνίστριες.

ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΜΑΦΙΕΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία